ReptiNode Gatunki › Anolis zielony Załóż konto
Karta gatunku · Dactyloidae

Anolis carolinensis

Kompletna karta hodowlana oraz rejestr genetyczny morphów gatunku anolis zielony — parametry utrzymania, żywienie, rozród i kalkulator kojarzeń.

Green AnoleCarolina AnoleAmerican Chameleon (Misnomer - not a chameleon)Anole vertRotkehl-Anolis
Wielkość dorosłych
12–20 cm
Długość życia
3–6 lat
Poziom trudności
Początkujący +
Temperament
Dzienny
Aktywność
Dzienny
Rozród
Jajorodny
01

Warunki hodowlane

Anolis zielony — pochodzenie: Południowo-wschodnie Stany Zjednoczone (Floryda, Georgia, Karoliny, Teksas), na terenach zalesionych i obrzeżach lasów. Gatunek zawleczony do kilku regionów (Hawaje, wyspy Pacyfiku, południe Japonii). Niechroniony: IUCN „najmniejszej troski“, niewpisany do CITES. Uwaga: znaczna część handlu pochodzi z odłowów w naturze (osobniki często zestresowane i zapasożycone)..

Gradient termiczny terrarium

Noc min18 °C
Strefa chłodna24–26 °C
Strefa ciepła28–30 °C
Spot30–32 °C

Gatunek dzienny i światłolubny, wymagający prawdziwego punktu grzewczego pod reflektorem (30–32 °C) do porannej termoregulacji. Niezbędny jest gradient termiczny od jednej strony terrarium do drugiej. Nocny spadek temperatury jest korzystny (18–22 °C). Unikać trwałego przekraczania 32–33 °C.

Terrarium (dorosłe)
45 × 45 × 60 cm

Wysokie, obsadzone roślinami terrarium (nadrzewne), typu tropikalnego

Minimalne wymiary dla 1 do 3 osobników; stawiać na wysokość i gęstą roślinność (żywe rośliny, pnącza, gałęzie) zapewniającą miejsca do siedzenia, strefy cienia i kryjówki. Dobra wentylacja. Staranne, szczelne zamknięcie: mały i bardzo szybki gatunek, który łatwo ucieka.

Wilgotność
60–80 %

Codzienne zraszanie (rano i wieczorem), aby utrzymać 60–80 % i umożliwić pojenie z liści; między jednym a drugim zraszaniem pozwolić na częściowe przeschnięcie, aby uniknąć zastoju wilgoci i pleśni.

Podłoże
Włókno kokosoweZiemia bez nawozów i pestycydówTorfowiec (sphagnum)Ściółka z liści

Drenujące podłoże, które zatrzymuje wilgoć; idealne w terrarium bioaktywnym z mikrofauną (skoczogonki, równonogi) i żywymi roślinami. Unikać podłoży pylących lub żywicznych.

UVB
Zalecane

Niezbędne: świetlówka UVB dla gatunku dziennego (docelowe UVI około 2–3, np. świetlówka 5.0 / 6 % lub T5 w zależności od wysokości i siatki). Umieścić miejsce do siedzenia pod źródłem. Wymieniać świetlówkę co 6–12 miesięcy. Bez odpowiedniego UVB występuje wysokie ryzyko metabolicznej choroby kości.

Poidło
Do woli

Rzadko pije z miski: poi się głównie kroplami ze zraszania na liściach lub za pomocą systemu kroplującego/kaskady. Można dodać małą miseczkę z czystą wodą. Najlepiej woda o niskiej zawartości wapnia (miękka).

Pochodzenie
Dactyloidae

Południowo-wschodnie Stany Zjednoczone (Floryda, Georgia, Karoliny, Teksas), na terenach zalesionych i obrzeżach lasów. Gatunek zawleczony do kilku regionów (Hawaje, wyspy Pacyfiku, południe Japonii). Niechroniony: IUCN „najmniejszej troski“, niewpisany do CITES. Uwaga: znaczna część handlu pochodzi z odłowów w naturze (osobniki często zestresowane i zapasożycone).

02

Żywienie i zdrowie

Dieta

Owadożerny — Małe świerszcze, muszki owocowe (Drosophila), mikrokaraczany, małe pająki; sporadycznie barciaki (mole woskowe).

Żywe ofiary o odpowiednim rozmiarze (mniejsze niż szerokość głowy), oprószane wapniem (z witaminą D3, jeśli UVB jest słabe) i multiwitaminami według regularnego schematu. Owady dobrze odżywione przed podaniem (gut-loading). Dorosłe karmione co 1–2 dni, młode codziennie.

Rozród
Jajorodny

Zniesienie 1–1 jaj/młodych. Ciągłe składanie jaj w sezonie: 1 jajo zakopane w wilgotnym podłożu co 1 do 2 tygodni. Inkubacja około 28 do 45 dni w temperaturze 26–28 °C. Zwiększyć podaż wapnia u samic rozrodczych (podwyższone ryzyko zatrzymania jaj).

Na co zwrócić uwagę (zdrowie)
  • Metaboliczna choroba kości (niedobór wapnia i/lub UVB)
  • Odwodnienie (niewystarczające zraszanie)
  • Zatrzymanie jaj (dystocja) u samicy
  • Pasożyty wewnętrzne, szczególnie u osobników z odłowu w naturze
  • Zapalenie jamy ustnej (gnicie pyska) i przewlekły stres (utrzymujące się brązowe zabarwienie, wychudzenie)
03

Morphy i genetyka

Rejestr 2 udokumentowanych genów dla Anolis zielony.

  • Axanthic / Blue Phase blue anoleRec
  • Xanthic / Yellow PhaseRec
04

Kalkulator kojarzeń

Wybierz genotyp każdego rodzica — prawdopodobieństwa dla potomstwa przeliczają się na żywo. Za darmo, bez rejestracji.

🧬

Anolis zielony × Anolis zielony

Prawdopodobieństwa dla każdego genu (niezależne loci).

GenRodzic ARodzic B
Oczekiwane potomstwoWybierz co najmniej jeden gen u jednego z rodziców.
05

Najczęstsze pytania

Odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące hodowli gatunku anolis zielony.

Jaką wielkość osiąga dorosły Anolis zielony?▾
Dorosły Anolis zielony mierzy zwykle 12–20 cm (całkowita długość, wraz z ogonem (ogon stanowi ponad połowę). wyraźny dymorfizm: samce do około 18–20 cm, samice mniejsze (około 12–15 cm). smukłe ciało.).
Jaka temperatura i wilgotność dla gatunku Anolis zielony?▾
Gradient od około 24–26 °C po stronie chłodnej do 28–30 °C po stronie ciepłej, z punktem grzewczym o temperaturze 30–32 °C. Wilgotność 60–80 %.
Co je Anolis zielony?▾
Owadożerny: Małe świerszcze, muszki owocowe (Drosophila), mikrokaraczany, małe pająki; sporadycznie barciaki (mole woskowe)..
Czy Anolis zielony to dobry gad dla początkujących?▾
Poziom Początkujący +. Żywy, szybki i płochliwy; nie jest to gatunek do brania do rąk (stres, ryzyko autotomii ogona). Samce są terytorialne i prezentują się, rozkładając różowo-czerwony fałd gardłowy (dewlap) i wykonując ruchy głową (head-bobbing). Możliwe jest utrzymanie w grupie (1 samiec na kilka samic); nigdy nie trzymać dwóch samców razem. Weź pod uwagę długość życia sięgającą 3–6 lat.

Śledź swojego anolis zielony w ReptiNode

Załóż darmowy dziennik: waga, karmienia, wylinki, karta zdrowia, kody QR i projekty rozrodowe — z wbudowanym kalkulatorem genetycznym dla ponad 200 gatunków.

Załóż darmowe konto