Scynk Stokesa — karta hodowlana i morphy

Warunki hodowlane

Scynk Stokesa — pochodzenie: Australia (suche i półsuche regiony centrum, południa i zachodu; wychodnie i szczeliny skalne)..

Gradient termiczny terrarium

Noc min18 °C

Strefa chłodna24–28 °C

Strefa ciepła30–33 °C

Spot35–45 °C

Gatunek światłolubny środowiska suchego, wymagający prawdziwego miejscowego ciepłego miejsca (spot). Wyraźny gradient termiczny jest niezbędny. Naturalny spadek nocny jest mile widziany; nie schodzić trwale poniżej ~15 °C.

Terrarium (dorosłe)

120 × 60 × 45 cm

Terrarium naziemne typu pustynnego/skalnego, dobrze wentylowane i zabezpieczone, urządzone z licznymi szczelinami i stosami kamieni.

Wymiary minimalne dla pary; dla grupy rodzinnej znacznie zwiększyć powierzchnię podłoża i pomnożyć kryjówki. Preferować terrarium poziome (powierzchnia > wysokość).

Wilgotność

30–50 %

Suche środowisko. Przewidzieć jednak wilgotną kryjówkę (torfowiec/wilgotne podłoże), aby ułatwić linienie. Unikać wysokiej i długotrwałej wilgotności otoczenia.

Podłoże

Mieszanka ziemi/piasku (ziemia beztorfowa)Piasek gliniasty lekko ubijalnyPłyty kamienne / łupek ułożone i ustabilizowane

Urządzić liczne szczeliny i STABILNE stosy kamieni (zaklinowane/umocowane, aby nie zawaliły się na zwierzę), odtwarzające skalne szczeliny. Dodać kryjówki na podłożu i wilgotną kryjówkę. Unikać nagiego drobnego piasku (ryzyko niedrożności jelit).

UVB

Zalecane

Niezbędne. Gatunek światłolubny środowiska suchego: zapewnić mocną świetlówkę UVB (strefa Fergusona 3, UVI od 4 do 6 pod ciepłym miejscem). Wymieniać źródło UVB co 6 do 12 miesięcy w zależności od modelu.

Poidło

Do woli

Mała miska z czystą wodą, dostępna przez cały czas i regularnie wymieniana. Unikać trwałego zwilżania całego podłoża.

Pochodzenie

Scincidae

Australia (suche i półsuche regiony centrum, południa i zachodu; wychodnie i szczeliny skalne).

Żywienie i zdrowie

Dieta

Wszystkożerny — Owady (karaczany, chrząszcze, świerszcze) i włókniste rośliny (mniszek, endywia, jadalne liście i kwiaty); okazjonalnie owoce.

Naprzemiennie podawać białko zwierzęce i rośliny; udział roślin rośnie z wiekiem (u osobnika dorosłego mniej więcej po połowie). Obtaczać ofiary w wapniu (z D3 lub bez, w zależności od UVB) i witaminach. Ograniczać tłuste owady, aby zapobiegać otyłości.

Rozród

Żyworodny

Rozród często co dwa lata. Ciąża trwająca kilka miesięcy. Wyraźna opieka rodzicielska: rodzice tolerują i chronią młode w obrębie grupy rodzinnej. Rozród trudny, zarezerwowany dla doświadczonych hodowców.

Na co zwrócić uwagę (zdrowie)

Metaboliczna choroba kości (MBD) na skutek niedoboru UVB i/lub wapnia
Otyłość związana z nadmiarem tłustych owadów i brakiem aktywności
Zatrzymanie wylinki (dysecdysis) w przypadku braku odpowiedniej strefy wilgotnej
Pasożyty jelitowe, zwłaszcza u osobników pochodzących z odłowu z natury
Rany, ukąszenia i stres wynikające z agresji wewnątrzgatunkowej (źle zarządzana kohabitacja)

Morphy i genetyka

Rejestr 0 udokumentowany gen dla Scynk Stokesa.

Najczęstsze pytania

Odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące hodowli gatunku scynk stokesa.

Czy scynka Stokesa należy trzymać samotnie czy w grupie?▾

To gatunek bardzo społeczny, który naturalnie żyje w stabilnych grupach rodzinnych i rozpoznaje swoich pobratymców: dlatego utrzymuje się go w parze lub w spójnej grupie rodzinnej. Nigdy jednak nie należy trzymać razem dwóch dorosłych samców, ponieważ gatunek ten może być otwarcie agresywny wobec obcych osobników.

Jakie rozmiary osiąga dorosły scynk Stokesa?▾

Mierzy od 18 do 28 cm z ogonem, ma krępe, spłaszczone ciało oraz krótki, kolczasty ogon. Niektóre osobniki osiągają nawet około 30 cm.

Jakie terrarium i jaki wystrój mu odpowiadają?▾

Należy przewidzieć co najmniej 120 x 60 x 45 cm dla pary, znacznie zwiększając powierzchnię podłoża dla grupy rodzinnej. Terrarium typu pustynnego/skalnego, raczej poziome, powinno zawierać liczne szczeliny oraz dobrze stabilne stosy kamieni, zaklinowane tak, by nigdy nie zawaliły się na zwierzę.

Jakie ciepłe miejsce i jaki gradient temperatury zapewnić?▾

Wyraźne ciepłe miejsce o temperaturze 35-45 °C pod spotem, ciepła strona o temperaturze 30-33 °C i chłodna strona o temperaturze 24-28 °C, z możliwym nocnym spadkiem do 18 °C, bez trwałego schodzenia poniżej około 15 °C. To gatunek światłolubny środowiska suchego, wymagający wyraźnego gradientu termicznego.

Czy oświetlenie UVB jest naprawdę niezbędne?▾

Tak, całkowicie: ten światłolubny gatunek środowiska suchego potrzebuje mocnej świetlówki UVB, strefa Fergusona 3 z UVI od 4 do 6 pod ciepłym miejscem, wymienianej co 6-12 miesięcy w zależności od modelu.

Jaka wilgotność jest potrzebna i jak ułatwić linienie?▾

Otoczenie powinno pozostać suche, między 30 a 50%, ale wilgotna kryjówka (torfowiec lub nawilżone podłoże) jest niezbędna, aby ułatwić pełne linienie. Należy natomiast unikać wysokiej i długotrwałej wilgotności otoczenia.

Czym żywi się scynk Stokesa?▾

To wszystkożerca, który na przemian spożywa owady (karaczany, chrząszcze, świerszcze) i włókniste rośliny (mniszek, endywia, jadalne liście i kwiaty), okazjonalnie owoce. Udział roślin rośnie wraz z wiekiem, osiągając u dorosłego osobnika mniej więcej połowę; pamiętaj o obtaczaniu ofiar w wapniu i witaminach oraz o ograniczaniu tłustych owadów, aby zapobiegać otyłości.

Czy trzeba mu stale zapewniać dostęp do wody?▾

Tak, mała miska z czystą wodą musi być stale dostępna i regularnie wymieniana, przy jednoczesnym unikaniu trwałego zwilżania całego podłoża.

Jak rozmnaża się scynk Stokesa?▾

Jest żyworodny i rodzi od 2 do 8 młodych na miot, zazwyczaj co drugi rok, po ciąży trwającej kilka miesięcy. Opieka rodzicielska jest wyraźna: rodzice tolerują i chronią młode w obrębie grupy rodzinnej, co czyni rozród trudnym i zarezerwowanym dla doświadczonych hodowców.

Jakie są główne problemy zdrowotne, na które należy zwracać uwagę?▾

Najczęstsze to metaboliczna choroba kości przy niedoborze UVB lub wapnia, otyłość związana z nadmiarem tłustych owadów, zatrzymanie wylinki przy braku strefy wilgotnej, pasożyty jelitowe (zwłaszcza u osobników odłowionych z natury), a także rany i stres wynikające z agresji wewnątrzgatunkowej przy źle zarządzanej kohabitacji.

Jaka jest jego długość życia i czy nadaje się dla początkującego?▾

To gatunek długowieczny i wolno rosnący, żyjący od 15 do 25 lat, czasem dłużej przy dobrze prowadzonej hodowli. O umiarkowanym stopniu trudności, wymaga długoterminowego zaangażowania i uważnego zarządzania grupą rodzinną, a nie jedynie podstawowej aranżacji skalnej.

Śledź swojego scynk stokesa w ReptiNode

Załóż darmowy dziennik: waga, karmienia, wylinki, karta zdrowia, kody QR i projekty rozrodowe — z wbudowanym kalkulatorem genetycznym dla ponad 200 gatunków.

Załóż darmowe konto