Pyton karłowaty — karta hodowlana i morphy

Warunki hodowlane

Pyton karłowaty — pochodzenie: Endemit suchej, skalistej krainy Pilbara w północno-zachodniej części Australii Zachodniej; często zajmuje kopce termitów (termitiery) i szczeliny skalne. Wszystkie Pythonidae są ujęte w Załączniku II CITES (Aneks B w UE): sprzedaż wymaga prawidłowej dokumentacji. Gatunek jest dodatkowo chroniony przez australijskie prawo, które zakazuje eksportu dzikiej fauny; okazy dostępne poza Australią pochodzą zatem z linii urodzonych w niewoli (brak legalnego pozyskiwania z natury — należy wystrzegać się każdego wątpliwego pochodzenia)..

Gradient termiczny terrarium

Noc min20 °C

Strefa chłodna24–26 °C

Strefa ciepła29–31 °C

Spot32–34 °C

Ustalić wyraźny gradient termiczny, z ciepłym miejscem do wygrzewania/strefą ciepła od spodu i zdecydowanie chłodniejszą stroną. Umiarkowany nocny spadek temperatury jest korzystny (nie dopuszczać do zbyt niskiej temperatury przez dłuższy czas). Zawsze kontrolować źródło ciepła za pomocą termostatu i chronić zwierzę przed bezpośrednim kontaktem z elementem grzewczym (ryzyko poparzeń).

Terrarium (dorosłe)

60 × 45 × 40 cm

Dobrze wentylowane terrarium szklane lub z PCV z bezpiecznym zamknięciem (gatunek niewielki, ale zdolny do ucieczki przez najmniejszy otwór).

Terrarium o zalecanej minimalnej powierzchni dna jest odpowiednie dla dorosłego osobnika; większe jest zawsze korzystne. Gatunek naziemny/naskalny: preferować powierzchnię dna, ale zapewnić kilka elementów do wspinania (gałęzie, stabilne stosy kamieni). Niezbędne: co najmniej dwie dobrze dopasowane kryjówki (jedna po ciepłej, jedna po chłodnej stronie) oraz kryjówka wilgotna ułatwiająca linienie.

Wilgotność

40–60 %

Gatunek środowisk suchych: utrzymywać raczej suche warunki. Mimo to zapewnić wilgotną kryjówkę (nawilżony mech/torfowiec) i okresowo zwiększać wilgotność podczas linienia, aby zapobiec niepełnym wylinkom.

Podłoże

Wióry osikowe (aspen)Włókno kokosoweBezpyłowa mieszanka ziemi i piaskuKora cyprysowa

Podłoże suche, chłonne i bezpyłowe. Płytka warstwa umożliwia lekkie kopanie. Natychmiast usuwać odchody i pilnować, aby podłoże nie pozostawało stale wilgotne (ryzyko zapalenia skóry/scale rot).

UVB

Opcjonalne

Niekonieczne, ponieważ jest to gatunek nocny. Słabe promieniowanie UVB (niski indeks UV, świetlówka o niskiej intensywności) w regularnym cyklu dzień/noc pozostaje korzystne i nigdy nie jest szkodliwe, o ile dostępne są zacienione miejsca. Utrzymywać umiarkowany fotoperiod.

Poidło

Do woli

Miska ze świeżą, czystą wodą dostępna przez cały czas, na tyle duża, aby zwierzę mogło się od czasu do czasu zanurzyć; regularnie wymieniać i czyścić.

Pochodzenie

Pythonidae

Endemit suchej, skalistej krainy Pilbara w północno-zachodniej części Australii Zachodniej; często zajmuje kopce termitów (termitiery) i szczeliny skalne. Wszystkie Pythonidae są ujęte w Załączniku II CITES (Aneks B w UE): sprzedaż wymaga prawidłowej dokumentacji. Gatunek jest dodatkowo chroniony przez australijskie prawo, które zakazuje eksportu dzikiej fauny; okazy dostępne poza Australią pochodzą zatem z linii urodzonych w niewoli (brak legalnego pozyskiwania z natury — należy wystrzegać się każdego wątpliwego pochodzenia).

Żywienie i zdrowie

Dieta

Mięsożerca (gryzonie w niewoli) — Nagie noworodki myszy (pinky) dla młodych, następnie myszy o odpowiednim (małym) rozmiarze dla dorosłych. W naturze żywi się głównie małymi jaszczurkami i gekonami.

Rozmrożona zdobycz, której średnica nie przekracza najszerszej części ciała węża. Młode: karmione częściej; dorosłe: rzadziej. Gatunek niewielki i podatny na otyłość: nie przekarmiać. Niektóre oporne młode zaczynają jeść, gdy zdobycz natrze się zapachem jaszczurki/gekona ('zapachowa' zdobycz).

Rozród

Jajorodny

Zniesienie 2–6 jaj/młodych. Bardzo małe zniesienie jaj, które są stosunkowo duże w stosunku do wielkości samicy. Samica owija się wokół zniesienia i je wysiaduje. Inkubacja trwa kilka tygodni w ciepłej temperaturze. Lekkie zimowe wychłodzenie (brumacja) stymuluje rozród. Nie rozmnażać samic zbyt młodych, zbyt małych lub o niewystarczającej kondycji: ryzyko zatrzymania jaj (dystocji) jest realne u tego małego gatunku.

Na co zwrócić uwagę (zdrowie)

Infekcje dróg oddechowych (zbyt zimne lub zbyt wilgotne otoczenie, słaba wentylacja)
Niepełna wylinka / dysekdyza (niewystarczająca wilgotność, brak wilgotnej kryjówki)
Otyłość i zwracanie pokarmu związane z przekarmianiem lub zbyt dużymi ofiarami
Roztocze (świdraki wężowe) i pasożyty zewnętrzne
Zapalenie jamy ustnej (mouth rot) i bakteryjne zapalenie skóry / scale rot na zbyt wilgotnym podłożu

Morphy i genetyka

Rejestr 4 udokumentowanych genów oraz 2 nazwanych kombinacji dla Pyton karłowaty.

Albino (T-) amelanisticRec
Axanthic aneryRec
Granite / Marble isabella (sometimes confused)Dom.n
Hypomelanistic ghostDom.n

Nazwane kombinacje — 2 udokumentowanych łączonych morphów

SnowSunglow

Kalkulator kojarzeń

Wybierz genotyp każdego rodzica — prawdopodobieństwa dla potomstwa przeliczają się na żywo. Za darmo, bez rejestracji.

🧬

Pyton karłowaty × Pyton karłowaty

Prawdopodobieństwa dla każdego genu (niezależne loci).

Oczekiwane potomstwoWybierz co najmniej jeden gen u jednego z rodziców.

Najczęstsze pytania

Odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące hodowli gatunku pyton karłowaty.

Dlaczego pytona karłowatego nazywa się najmniejszym pytonem świata?▾

Ponieważ przy średniej długości całkowitej dorosłego osobnika wynoszącej 45-60 cm rzeczywiście utrzymuje ten rekord, a jedynie nieliczne duże okazy zbliżają się do 70 cm. Jego ciało jest smukłe i lekkie, co czyni go bardzo kompaktowym gatunkiem do utrzymania.

Czy pyton karłowaty nadaje się dla początkującego?▾

Tak, jego poziom trudności klasyfikuje się jako początkujący do średniozaawansowanego. Niejadowity i nieszkodliwy dla człowieka, jako dorosły staje się spokojny i potulny; młode osobniki mogą być płochliwe i skłonne do pokąsywania, ale dobrze się oswajają dzięki krótkiemu, regularnemu obchodzeniu się z nimi. To wytrzymały, niewielki gatunek, przyjemny w utrzymaniu.

Jakie terrarium przewidzieć dla dorosłego osobnika?▾

Dobrze wentylowane terrarium szklane lub z PCV o powierzchni dna co najmniej 60 x 45 cm, z całkowicie bezpiecznym zamknięciem, ponieważ ten niewielki gatunek ucieka przez najmniejszy otwór. Ponieważ jest naziemny i naskalny, preferuje się powierzchnię dna, oferując mimo to kilka elementów do wspinania i stabilne stosy kamieni.

Ile kryjówek należy zamontować?▾

Niezbędne są co najmniej dwie dobrze dopasowane kryjówki, jedna po ciepłej i jedna po chłodnej stronie, a także kryjówka wilgotna (nawilżony mech lub torfowiec) ułatwiająca linienie. Ta aranżacja odtwarza kopce termitów i szczeliny skalne, które zajmuje w naturze.

Jakie temperatury utrzymywać w jego terrarium?▾

Potrzebny jest wyraźny gradient termiczny z brzuszną strefą odpoczynku o temperaturze 32-34 °C, ciepłą stroną o temperaturze 29-31 °C i chłodną stroną o temperaturze 24-26 °C. Nocny spadek do około 20 °C jest korzystny, ale nie powinien trwale schodzić poniżej 18 °C. Źródło ciepła należy zawsze kontrolować za pomocą termostatu, a zwierzę musi być chronione przed wszelkim bezpośrednim kontaktem z elementem grzewczym.

Jaki poziom wilgotności odpowiada temu gatunkowi ze środowiska suchego?▾

Pochodząc z suchego regionu Pilbara, preferuje raczej suche warunki, na poziomie 40-60 %. Mimo to należy stale zapewniać wilgotną kryjówkę i okresowo zwiększać wilgotność podczas linienia, aby zapobiec niepełnym wylinkom.

Czym żywi się pyton karłowaty w niewoli?▾

Jest mięsożerny, karmiony nagimi noworodkami myszy (pinky) jako młody osobnik, a następnie myszami o odpowiednim małym rozmiarze jako dorosły; w naturze poluje głównie na małe jaszczurki i gekony. Podaje się rozmrożoną zdobycz, której średnica nie przekracza najszerszej części ciała węża, co 5-7 dni dla młodych i co 10-14 dni dla dorosłych.

Co zrobić, jeśli młody osobnik odmawia jedzenia?▾

Niektóre oporne młode osobniki zaczynają lepiej jeść, gdy zdobycz natrze się zapachem jaszczurki lub gekona — tak zwana "zapachowa" zdobycz przypominająca ich naturalną dietę. Należy również uważać, aby nie przekarmiać tego niewielkiego gatunku, podatnego na otyłość i zwracanie pokarmu w przypadku zbyt dużej zdobyczy.

Czy UVB jest konieczne?▾

Nie, UVB nie jest niezbędne, ponieważ gatunek jest aktywny nocą i o zmierzchu. Słabe oświetlenie (indeks UV 1-2, świetlówka T5 o niskiej intensywności) w regularnym cyklu dnia i nocy pozostaje korzystne i nigdy nie jest szkodliwe, o ile dostępne są zacienione miejsca, przy fotoperiodzie wynoszącym około 10-12 godzin.

Jak rozmnaża się pyton karłowaty?▾

Jest jajorodny i składa bardzo małe zniesienie 2-6 jaj, stosunkowo dużych w stosunku do wielkości samicy, które owija i wysiaduje. Inkubacja trwa około 50-60 dni w temperaturze 30-31 °C, a lekkie zimowe wychłodzenie stymuluje rozród. Nigdy nie należy rozmnażać samicy zbyt młodej, zbyt małej lub o niewystarczającej kondycji: ryzyko zatrzymania jaj (dystocji) jest realne u tego niewielkiego gatunku.

Jaka jest jego długość życia?▾

Pyton karłowaty żyje 15-25 lat w niewoli przy dobrej opiece, a osobniki przekraczające 20 lat są często odnotowywane. Jest to więc zobowiązanie na kilka lat, które należy przewidzieć.

Jakie problemy zdrowotne należy obserwować?▾

Najczęstsze to infekcje dróg oddechowych (zbyt zimne, zbyt wilgotne lub źle wentylowane warunki), niepełne wylinki spowodowane brakiem wilgotności, otyłość i zwracanie pokarmu związane z przekarmianiem, roztocze, a także zapalenie jamy ustnej i bakteryjne zapalenie skóry (scale rot) na zbyt wilgotnym podłożu.

Śledź swojego pyton karłowaty w ReptiNode

Załóż darmowy dziennik: waga, karmienia, wylinki, karta zdrowia, kody QR i projekty rozrodowe — z wbudowanym kalkulatorem genetycznym dla ponad 200 gatunków.

Załóż darmowe konto