Corallus hortulanus

Terrarium nadrzewne (wysokość większa niż szerokość)

Priorytetem jest objętość pionowa. Zamontować kilka POZIOMYCH gałęzi o odpowiedniej średnicy na różnych wysokościach (preferowana główna gałąź, często najcieplejszy punkt) oraz gęste listowie (naturalne lub sztuczne) dla poczucia bezpieczeństwa. Osobnik dorosły czuje się lepiej w przestronnym pojemniku; te wymiary to minimum.

Cel ~65-75%. Utrzymywać wysoką wilgotność BEZ zastoju powietrza: dobra wentylacja ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania infekcjom dróg oddechowych. Lepiej pozwolić lekko przeschnąć między dwoma zraszaniami niż utrzymywać pojemnik stale przemoczony.

Podłoże zatrzymujące wilgoć, ale dobrze drenujące. Zwierzę żyje głównie na wysokości: podłoże służy przede wszystkim do regulacji wilgotności. Szybko usuwać zabrudzenia i obserwować pleśń.

Nie jest niezbędne, ponieważ to gatunek nocny, ale słabe UVB (indeks Fergusona 1, ~2-5% UVB) przy fotoperiodzie 10-12 h jest korzystne. Bezwzględnie zapewnić listowie i zacienione kryjówki, aby zwierzę mogło się przed nim schronić.

Duża miska z czystą, regularnie wymienianą wodą. Codzienne zraszanie: boa często pije kropelki osadzone na gałęziach i na jej ciele. Dobra wentylacja zapobiega zastojowi wody i infekcjom.

Tropikalna Ameryka Południowa: dorzecze Amazonki, Gujany, Wenezuela, Kolumbia, Brazylia, Peru, Boliwia oraz Trynidad i Tobago. Żyje w koronach wilgotnych lasów i na ich obrzeżach (stąd angielska nazwa „Garden Tree Boa”).

Mięsożerna (żywi się gryzoniami) — Myszy i młode szczury o odpowiedniej wielkości (ofiara ≈ średnica ciała); okazjonalnie pisklęta

Drapieżnik czatujący, który lokalizuje ofiary dzięki narządom termorecepcyjnym. Karmić szczypcami, wieczorem. Młode: co 5-7 dni; dorosłe: co 10-14 dni. Realne ryzyko otyłości w niewoli — unikać przekarmiania i zbyt dużych ofiar. Podawać rozmrożone ofiary ogrzane do temperatury ciała.

Ciąża trwa około 6-8 miesięcy; lekkie sezonowe nocne ochłodzenie stymuluje cykl. Mioty liczące ~5-15 noworodków (czasem do ~20). Skrajny polimorfizm: jeden miot może zawierać młode szare, jaskrawoczerwone, żółte lub wzorzyste, a barwa może zmieniać się z wiekiem (zmiana ontogenetyczna).

• Infekcje dróg oddechowych (zbyt niska temperatura, zastoinowa wilgoć lub niewystarczająca wentylacja)
• Utrudnione wylinki / odwodnienie (dysecdysis), gdy wilgotność jest nieodpowiednia
• Roztocza (Ophionyssus) i pasożyty wewnętrzne, bardzo częste u okazów z odłowu
• Regurgitacje (zbyt wczesne obchodzenie się po posiłku lub nieodpowiednie temperatury)
• Zapalenie jamy ustnej (martwica jamy ustnej) i otyłość związana z przekarmianiem