Biczogon egipski — karta hodowlana i morphy

Q: Jaką wielkość osiąga dorosły Biczogon egipski?

Dorosły Biczogon egipski mierzy zwykle 60–76 cm.

Warunki hodowlane

Biczogon egipski — pochodzenie: Pustynie i suche stepy północno-wschodniej Afryki i Bliskiego Wschodu (Egipt, Libia, Półwysep Arabski, Lewant aż po Irak/Iran). Gatunek bardzo gorących środowisk skalistych i piaszczystych..

Gradient termiczny terrarium

Noc min20 °C

Strefa chłodna28–32 °C

Strefa ciepła35–42 °C

Spot48–55 °C

Heliofilny gatunek pełnej pustyni: prawdziwy, bardzo mocny punkt grzewczy jest niezbędny (temperatura powierzchni w punkcie wygrzewania może sięgać 50-60 °C). Wyraźny gradient termiczny jest obowiązkowy, z chłodną stroną pozwalającą na regulację. Naturalny nocny spadek (18-22 °C) jest korzystny; bez świecącego ogrzewania nocnego.

Terrarium (dorosłe)

180 × 90 × 60 cm

Naziemno-ryjące terrarium pustynne o bardzo dużej kubaturze, z głębokim podłożem do kopania

Wymiary minimalne dla JEDNEGO dorosłego osobnika; usilnie zaleca się większe (najlepiej 240 x 120 cm lub więcej). Standardowe terrarium nie nadaje się dla tego olbrzymiego gatunku. Przewidzieć ciężkie, stabilne kryjówki, płaskie płyty/kamienie pod punktem grzewczym oraz podłoże wystarczająco głębokie do kopania. UWAGA: Uromastyx aegyptia jest wpisany do Załącznika II CITES (Aneks B UE); nabycie, utrzymywanie i zbycie są regulowane i wymagają dokumentów potwierdzających legalne pochodzenie.

Wilgotność

20–40 %

Suche środowisko typu pustynnego. Zbyt wysoka wilgotność lub zła wentylacja sprzyja infekcjom dróg oddechowych i skóry. Mikroklimat korytarzy jest nieco wilgotniejszy, co zwierzęciu wystarcza.

Podłoże

Mieszanka wypłukanego piasku do zabawy + ziemi ogrodowej bez nawozów i torfuDodatek gliny dla stabilnych korytarzy, które się nie zapadająStrefa głębokiej nory oraz strefa płaskich płyt/kamieni

Grubość co najmniej 20-30 cm w strefie kopania. Unikać drobnego, luźnego, niezwiązanego piasku podawanego samodzielnie (ryzyko połknięcia i niedrożności), zwłaszcza u osobników młodych; lepsza jest mieszanka, która się ubija i utrzymuje korytarze.

UVB

Zalecane

Wysokie UVB niezbędne (gatunek pustynny, strefa 3-4 Fergusona). Świetlówka T5 HO 10-12 % lub lampa rtęciowa na dużej długości, wymieniana co 6-12 miesięcy. Zachować odległość zalecaną przez producenta, aby uniknąć uszkodzeń oczu (fotozapalenie rogówki i spojówek) i zapewnić wystarczającą syntezę witaminy D3.

Poidło

Do woli

Brak stałego punktu wodnego (stojąca wilgoć jest szkodliwa). Nawodnienie pochodzi głównie ze świeżych roślin. Można okazjonalnie zaproponować małą, płytką miseczkę z wodą lub doraźnie lekko zrosić podłoże/norę, dbając o szybkie osuszenie środowiska.

Pochodzenie

Agamidae

Pustynie i suche stepy północno-wschodniej Afryki i Bliskiego Wschodu (Egipt, Libia, Półwysep Arabski, Lewant aż po Irak/Iran). Gatunek bardzo gorących środowisk skalistych i piaszczystych.

Żywienie i zdrowie

Dieta

Ścisły roślinożerca (osobnik dorosły) — Rośliny: twarde rośliny pustynne, mieszanka jadalnego listowia i kwiatów

Podstawa z różnorodnych roślin włóknistych: mniszek, babka, endywia, roszponka, lucerna, liście rzepy, hibiskus, jadalne kwiaty, plus niewielki udział suchych nasion/roślin strączkowych (soczewica). Ze względu na rozmiary potrzebne są bardzo duże ilości. Unikać nadmiaru białka zwierzęcego i słodkich owoców (ryzyko dny moczanowej i zaburzeń trawiennych). Regularna suplementacja wapniem + witaminą D3, zwłaszcza u samic rozrodczych i osobników młodych.

Rozród

Jajorodny

Zniesienie 20–40 jaj/młodych. Duże zniesienia typowe dla rodzaju. Wymaga komory do składania jaj z głębokim i wilgotnym podłożem. Inkubacja około 70-90 dni w temperaturze około 30-33 °C w zależności od parametrów. Rozmnażanie tego olbrzymiego gatunku w niewoli pozostaje rzadkie; wiele dostępnych zwierząt pochodzi z natury.

Na co zwrócić uwagę (zdrowie)

Metaboliczna choroba kości (MBD) z powodu niewystarczającego UVB lub zaburzenia równowagi wapń/D3
Niedrożność przewodu pokarmowego (impakcja) związana z połknięciem nieodpowiedniego podłoża lub z odwodnieniem
Infekcje dróg oddechowych sprzyjane przez zbyt wysoką wilgotność lub niewystarczający punkt grzewczy
Dna moczanowa i uszkodzenia nerek związane z nadmiarem białka i/lub przewlekłym odwodnieniem
Pasożyty wewnętrzne oraz stan niedożywienia/odwodnienia częste u osobników odłowionych w naturze

Morphy i genetyka

Rejestr 0 udokumentowany gen dla Biczogon egipski.

Najczęstsze pytania

Odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące hodowli gatunku biczogon egipski.

Jaką wielkość osiąga dorosły Biczogon egipski?▾

Dorosły Biczogon egipski mierzy zwykle 60–76 cm (największy gatunek rodzaju: ciężkie, krępe ciało, do ~3 kg u dużych dorosłych osobników. matowe ubarwienie (szare, piaskowe, brązowe), luźna, pofałdowana skóra wokół szyi i boków, gruby i silnie kolczasty ogon.).

Jaka temperatura i wilgotność dla gatunku Biczogon egipski?▾

Gradient od około 28–32 °C po stronie chłodnej do 35–42 °C po stronie ciepłej, z punktem grzewczym o temperaturze 48–55 °C. Wilgotność 20–40 %.

Co je Biczogon egipski?▾

Ścisły roślinożerca (osobnik dorosły): Rośliny: twarde rośliny pustynne, mieszanka jadalnego listowia i kwiatów.

Czy Biczogon egipski to dobry gad dla początkujących?▾

Poziom Zaawansowany. Ze względu na masywne rozmiary na ogół spokojny i powolny, ale silny kopacz drążący długie korytarze. Zaczepiony może syczeć i uderzać kolczastym ogonem, gdy czuje się zagrożony. Trudność wynika przede wszystkim z ogromnych potrzeb przestrzeni i ciepła oraz z faktu, że wiele okazów na rynku to zwierzęta odłowione w naturze (zestresowane, zapasożycone, trudne do aklimatyzacji): zdecydowanie należy preferować zwierzę urodzone w niewoli. Weź pod uwagę długość życia sięgającą 20–35 lat.

Śledź swojego biczogon egipski w ReptiNode

Załóż darmowy dziennik: waga, karmienia, wylinki, karta zdrowia, kody QR i projekty rozrodowe — z wbudowanym kalkulatorem genetycznym dla ponad 200 gatunków.

Załóż darmowe konto