Lanthanotus borneensis

Półwodne paludarium / akwaterrarium, szczelne i dobrze wentylowane

Niezbędna jest mieszana aranżacja: duża część wodna (czysta, chłodna, filtrowana woda, wystarczająco głęboka do całkowitego zanurzenia) oraz część lądowa z luźnym, wilgotnym podłożem umożliwiającym zagrzebywanie. Należy przewidzieć liczne kryjówki, korzenie, opadłe liście oraz łatwe przejście między wodą a lądem. Powierzchnia dna jest ważniejsza niż wysokość. Bardzo dobrze zabezpieczona pokrywa: skryty gatunek zdolny do ucieczki przez najmniejszą szczelinę.

Bardzo wysoka i stała wilgotność. Jakość i chłód wody oraz stale wilgotne podłoże są kluczowe. Mimo wysokiej wilgotności zapewnić dobrą wentylację, aby zapobiec rozwojowi pleśni i bakterii.

Głębokie, luźne i stale wilgotne podłoże lądowe umożliwiające zagrzebywanie, połączone z warstwą opadłych liści i mchu. Unikać wszelkich materiałów ściernych lub pylących. Strefa wodna musi pozostawać nieskazitelnie czysta.

Niekonieczne: gatunek nocny i ryjący, który nie wystawia się na słońce. Bardzo słabe UVB (indeks 1-2) można opcjonalnie zapewnić w łagodnym cyklu dzień/noc, lecz przyćmione oświetlenie wystarcza; unikać wszelkiego jasnego światła, które stresuje zwierzę.

Centralny element hodowli: duża strefa czystej, chłodnej, filtrowanej i odchlorowanej wody, wystarczająco głęboka do całkowitego zanurzenia. Zwierzę żywi się w niej i chroni. Delikatna filtracja i regularne zmiany wody są niezbędne; zabrudzona woda szybko prowadzi do infekcji skórnych. Utrzymywać wodę w temperaturze około 24-26 °C.

Endemit Borneo: Sarawak (Malezja), Kalimantan (Indonezja) i Brunei. Żyje w nizinnych wilgotnych lasach tropikalnych, w pobliżu czystych cieków wodnych, strumieni i terenów bagiennych. Jedyny żyjący gatunek z rodziny Lanthanotidae.

Mięsożerca — Dżdżownice (pokarm podstawowy), kawałki ryby, kalmar, skorupiaki, drobne bezkręgowce wodne

Żywi się głównie pod wodą lub w swojej norze. Dżdżownice stanowią podstawę diety. Podawać zróżnicowany pokarm w kawałkach o odpowiedniej wielkości. Karmienie nocą, często poprzez pozostawianie ofiar w strefie wodnej. Karmienie w większych odstępach (gatunek ma powolny metabolizm); unikać przekarmiania. Umiarkowanie suplementować wapniem.

Zniesienie 2–6 jaj/młodych. Zniesienie 2 do 6 jaj, zwykle zagrzebanych w wilgotnym podłożu. Rozród w niewoli uzyskuje się rzadko i wciąż jest słabo udokumentowany; długa inkubacja (kilka miesięcy) w chłodnej temperaturze. Cykl prawdopodobnie związany z sezonowymi zmianami wilgotności i fotoperiodu.

• Przewlekły stres i odmowa jedzenia (gatunek niezwykle płochliwy, wrażliwy na niepokojenie i światło)
• Infekcje skórne i zapalenia skóry związane z zabrudzoną wodą lub niedostateczną higieną
• Infekcje dróg oddechowych przy zbyt wysokich temperaturach lub złej wentylacji
• Silne pasożytnictwo wewnętrzne i zewnętrzne u okazów pochodzących z odłowu w naturze, często odwodnionych i osłabionych
• Udar cieplny i szybka śmierć, jeśli temperatura trwale przekracza chłodne tolerancje gatunku