Lygodactylus williamsi

Pionowe terrarium nadrzewne, obsadzone roślinami i bioaktywne (wilgotny klimat tropikalny). Wentylacja krzyżowa niezbędna.

Minimum dla pary; objętość 45x45x60 cm jest zdecydowanie zalecana dla pary lub haremu w celu podziału terytoriów. Gęsto obsadzone roślinami (Pandanus, bromeliowate, Sansevieria, figowce, liany/bambusy) z licznymi pionowymi grzędami i chropowatymi podporami. Pionowość i liczba kryjówek mają pierwszeństwo przed powierzchnią dna. Przewidzieć bardzo drobną siatkę pokrywy lub staranne uszczelnienia: te karłowate gekony uciekają przez najmniejszą szczelinę.

Codzienne zraszanie (często rano i wieczorem), aby odtworzyć kropelki, z dobrym częściowym obeschnięciem w ciągu dnia dzięki wentylacji. Wilgotniejszy klimat w nocy. Stale przemoczone i źle wentylowane terrarium sprzyja grzybicom i infekcjom dróg oddechowych.

Zalecane podłoże bioaktywne z mikrofauną oczyszczającą (skoczogonki, równonogi) i żywymi roślinami. Ponieważ zwierzę jest niemal wyłącznie nadrzewne, podłoże służy przede wszystkim do regulacji wilgotności i recyklingu, a nie do poruszania się.

Niezbędne. Gekon dzienny wystawiony na słońce: zapewnić UVB strefy Fergusona 3 (UVI około 2-3 na wysokości wysokiej grzędy), na przykład świetlówkę T5 5-6 % lub odpowiednią lampę UVB, wymienianą co 6-12 miesięcy. Niewystarczające UVB szybko wywołuje metaboliczną chorobę kości u tego szybko rosnącego gatunku karłowatego.

Te gekony piją kropelki ze zraszania z liści i szyb, a nie z poidła. Przewidzieć małą płytką miseczkę lub wilgotną ściankę; regularne zraszanie dla pojenia i wilgotności.

Tanzania — las Kimboza i kilka przyległych fragmentów leśnych (skrajnie ograniczony zasięg występowania), gdzie jest związany z pandanem Pandanus rabaiensis. GATUNEK CHRONIONY: wpisany do Załącznika I CITES (od 2017 r.) i sklasyfikowany jako „krytycznie zagrożony wyginięciem” (CR) przez IUCN. Masowy odłów ze środowiska naturalnego zdziesiątkował populacje: nabywać WYŁĄCZNIE osobniki urodzone w niewoli, z prawidłowymi dokumentami CITES/UE, i odrzucać każdy okaz o wątpliwym pochodzeniu.

Owadożerny / Nektarożerny — Wywilżny/muszki owocowe (Drosophila melanogaster i hydei), mikroświerszcze (wielkości główki szpilki), skoczogonki, drobne owady dostosowane do wielkości głowy.

Uzupełniać nektarem/przecierem owocowym typu Repashy lub Pangea (2-3 razy w tygodniu), który dostarcza także pyłku i cukrów. Obtaczać ofiary w wapniu bez D3 przy każdym posiłku oraz w kompleksie wapń+D3/witaminy 1-2 razy w tygodniu; nigdy nie przedawkowywać witaminy D. Nadmiar nektaru sprzyja otyłości: zachować równowagę między owadami a nektarem.

Zniesienie 1–2 jaj/młodych. Samica przykleja 1-2 jaja (maleńkie i kruche) do liści, łodyg bambusa lub narożników terrarium, w krótkich odstępach (co około 4-6 tygodni w sezonie). To częste składanie jaj silnie wyczerpuje zapasy wapnia: nienaganna suplementacja jest niezbędna, aby uniknąć dystocji i MBD. Inkubacja około 60-90 dni w temperaturze 24-28 °C; skrajnie małe osobniki młode wymagają bardzo drobnych ofiar (muszki owocowe, skoczogonki).

• Metaboliczna choroba kości (MBD) z niedoboru wapnia/witaminy D3 lub niewystarczającego UVB
• Zatrzymanie jaj (dystocja) i wyczerpanie wapnia u samic często składających jaja
• Odwodnienie i udar cieplny (mała objętość, nieodpowiednie zraszanie lub wentylacja)
• Stres, utrata masy ciała i urazy związane z agresją terytorialną lub przegęszczeniem
• Pasożyty wewnętrzne i infekcje (zwłaszcza u okazów pochodzących z odłowu w naturze)