Simalia amethistina

Przestronne, solidne i dobrze wentylowane terrarium nadrzewne/półnaziemne, z mocnymi gałęziami i kryjówkami zarówno w górze, jak i na poziomie podłoża

Wymiary minimalne dla dorosłego osobnika; większe jest zawsze lepsze dla węża tej wielkości. Solidne zamknięcia i blokady są niezbędne (gatunek silny i zdolny do forsowania). Przewidzieć gałęzie i platformy zdolne udźwignąć ciężar zwierzęcia.

Wilgotność tropikalna 60-80 %, mogąca wzrastać do ~80-90 % w okresie linienia. Zapewnić dobrą wentylację, aby uniknąć zastoju powietrza oraz problemów oddechowych/skórnych.

Podłoże zatrzymujące wilgoć bez rozmakania. Utrzymywać czyste i suche na powierzchni, aby zapobiec gniciu łusek; szybko usuwać odchody i zabrudzone miejsca.

Nie jest ściśle niezbędne (gatunek nocny), ale niskie UVB (strefa Fergusona 1, ~5 %) w połączeniu z cyklem dzień/noc jest korzystne. W takim przypadku zapewnić strefy cienia i unikać bezpośredniej ekspozycji.

Duży, ciężki i stabilny pojemnik na wodę, pozwalający zwierzęciu częściowo się zanurzyć; czysta woda często wymieniana. Przyczynia się także do wilgotności powietrza.

Indonezja (Moluki, wschodnie Małe Wyspy Sundajskie), Nowa Gwinea oraz wyspy Cieśniny Torresa. Populacje australijskie dawniej zaliczane do tego gatunku tworzą obecnie odrębny gatunek Simalia kinghorni. WAŻNE: jak wszystkie Pythonidae, gatunek jest wpisany do Załącznika II CITES (Aneks B UE), handel jest zatem regulowany. Wiele okazów na rynku pochodzi z odłowu w naturze: należy zdecydowanie preferować zwierzęta urodzone w niewoli (CB), ponieważ osobniki dzikie są bardzo zestresowane, często zapasożycone i skrajnie defensywne.

Mięsożerca (dusiciel) — Gryzonie i ptaki: szczury, następnie króliki/świnki morskie i drób (pisklęta, przepiórki) dla dużych dorosłych; rozmrożone ofiary dostosowane do średnicy węża.

Bardzo silna i szybka reakcja pokarmowa: karmić za pomocą haka/szczypiec, unikając ukąszeń z wyprzedzenia. Dorosłe karmione mniej więcej co 10-21 dni w zależności od wielkości i kondycji; unikać przekarmienia i otyłości. Długie, zakrzywione uzębienie przystosowane do chwytania upierzonych ofiar.

Zniesienie 10–25 jaj/młodych. Rozród wywoływany sezonowym spadkiem temperatury. Inkubacja około 75-90 dni w ~30-31 °C; samica prowadzi inkubację macierzyńską, owijając się wokół zniesienia. Gatunek silny i defensywny: manipulacje rozrodcze zarezerwowane dla doświadczonych hodowców.

• Infekcje dróg oddechowych (sprzyja im źle zarządzana wilgotność, zastój powietrza lub zbyt niskie temperatury)
• Gnicie/zapalenie skóry łusek (scale rot) na zbyt wilgotnym lub zabrudzonym podłożu
• Roztocza (Ophionyssus), zwłaszcza u osobników z importu dzikiego
• Zapalenie jamy ustnej (stomatitis / pleśniawka)
• Poparzenia termiczne od niezabezpieczonych źródeł ciepła
• Pasożyty wewnętrzne, częste u okazów dzikich