Phelsuma klemmeri

Pionowe terrarium nadrzewne, zasadzone/bioaktywne, z odcinkami pustego bambusa

Wymiary minimalne dla pary lub trójki (maks. 1 samiec); zwiększyć objętość dla grupy. Preferowana orientacja pionowa. Zapewnić kilka odcinków pustego bambusa (kryjówki i miejsca składania jaj) oraz gęste listowie. KONIECZNE zabezpieczenie przed ucieczką: drobna siatka, idealnie przylegające uszczelnienia i podwójna śluza przy otwarciu, ponieważ to maleńkie zwierzę ucieka przez najmniejszą szczelinę. Dobra wentylacja, aby uniknąć stojącego powietrza.

Tropikalna atmosfera: codzienne zamgławianie (rano i/lub wieczorem), aby osiągnąć górną granicę zakresu, z częściowym osuszeniem pomiędzy, aby uniknąć stagnacji i pleśni. Dobra wilgotność warunkuje nawodnienie i jakość wylinek.

Gatunek niemal wyłącznie nadrzewny, który rzadko dotyka podłoża; podłoże służy przede wszystkim do zarządzania wilgotnością i wspierania zasadzonej aranżacji bioaktywnej (żywe rośliny, równonogi, skoczogonki).

Niezbędne dla tego dziennego wygrzewającego się gatunku: UVB o niskiej do średniej intensywności (świetlówka T5 5-6 % lub docelowe UVI ~2-3 w górnej strefie, pod punktem grzewczym), wymieniane zgodnie z zaleceniami producenta. Przewidzieć strefy cienia do samoregulacji. Niedobór UVB/D3 szybko prowadzi do metabolicznej choroby kości.

Nie pije z miski: pije krople naniesione przez zamgławianie na liściach, bambusie i ściankach. Zapewnić regularne drobne zamgławianie; mała, płytka miseczka może uzupełniać, ale pozostaje drugorzędna.

Madagaskar (północny zachód), endemit maleńkiego i pofragmentowanego obszaru (półwysep Ampasindava, region Nosy Faly), związany z bambusami. UWAGA: gatunek wpisany do Załącznika II CITES (jak wszystkie Phelsuma) i uznawany za zagrożony w naturze; nabywać wyłącznie zwierzęta urodzone w niewoli (CB), nigdy z odłowu, i przechowywać dowody pochodzenia.

Wszystkożerca / nektarożerca (owadożerny + nektar/owoce) — Żywe mikroofiary obtoczone w wapniu: wywilżny (muszki owocowe), mikroświerszcze/wielkości główki od szpilki, skoczogonki; uzupełniane przecierem owocowym i nektarem/papką dla gekonów dziennych.

Dostosować wielkość ofiar do bardzo małego pyska (przede wszystkim wywilżny). Obtaczać w suplemencie wapnia bez D3 przy każdym posiłku oraz wapniu+witaminach (z D3) 1-2 razy w tygodniu. Podawać papkę owocowo-nektarową 2-3 razy w tygodniu, bez nadmiaru cukru, aby uniknąć otyłości.

Zniesienie 2–2 jaj/młodych. Typowe zniesienie 2 jaj (czasem 1), składanych w szczelinach/bambusach i nieprzyklejanych do podłoża, więc możliwych do wyjęcia do sztucznej inkubacji. Inkubacja około 40 do 55 dni w temperaturze około 26-28 °C. Bardzo produktywne samice: wysokie zapotrzebowanie na wapń (woreczki endolimfatyczne) i ryzyko zatrzymania jaj w razie niedoboru — rozłożyć zniesienia w czasie, jeśli stan samicy się pogarsza.

• Metaboliczna choroba kości (MBD) z powodu niedoboru wapnia/witaminy D3 lub niewystarczającego UVB
• Zatrzymanie jaj (dystocja) u samic, często związane z niedoborem wapnia
• Trudności z wylinką (dysecdyza) i odwodnienie z powodu zbyt niskiej wilgotności
• Stres termiczny / udar cieplny spowodowany przegrzaniem (duża wrażliwość tego maleńkiego gatunku)
• Pasożyty przewodu pokarmowego i wyniszczenie, zwłaszcza u osobników z odłowu lub zestresowanych