Paroedura picta

Terrarium naziemne (preferowana powierzchnia podłoża)

45x30x30 cm to minimum dla pojedynczego dorosłego osobnika; dla pary lub trójki należy raczej przewidzieć 60 cm długości (maksymalnie 1 samiec, samce walczą). Liczy się powierzchnia podłoża, wysokość jest drugorzędna. Zapewnić liczne kryjówki przy podłożu, kawałki kory, kilka niskich gałęzi (gatunek trochę się wspina) oraz co najmniej jedną niezbędną wilgotną kryjówkę. Dobrze zamknięta pokrywa: ten gekon jest szybki i łatwo ucieka.

Ogólnie sucho do umiarkowanie (40-60 %). Kluczowym elementem jest wilgotna kryjówka (nawilżony mech/włókno kokosowe) utrzymywana na stałe do linienia i składania jaj. Lekkie zraszanie wieczorem wystarcza; unikać stojącej wilgoci i niewystarczającej wentylacji.

Unikać czystego drobnego piasku i połykalnych podłoży wapiennych (ryzyko niedrożności), zwłaszcza u młodych. Lekko nawilżalna mieszanka ziemista pozwala samicom kopać w celu złożenia jaj.

Nie jest bezwzględnie niezbędne, ponieważ to gatunek nocny, ale UVB o niskiej intensywności (świetlówka 5-6 %, indeks UV 1-2) przynosi realne korzyści dla metabolizmu wapnia, szczególnie u samic rozpłodowych. Jeśli nie zapewnia się żadnego UVB, suplementacja D3 staje się obowiązkowa. Zawsze przewidzieć kryjówkę pozwalającą schronić się przed promieniowaniem UV.

Miseczka ze świeżą, czystą wodą dostępna na stałe, regularnie wymieniana. Lekkie zraszanie wieczorem wspomaga nawodnienie i linienie; niektóre osobniki piją głównie kropelki.

Południe i południowy zachód Madagaskaru, w suchych lasach zrzucających liście i na obszarach półpustynnych. Gatunek bardzo szeroko rozmnażany w niewoli (powszechne linie hodowlane captive-bred); nieujęty w CITES i nieobjęty ochroną na poziomie UE. Osobniki z hodowli są zdecydowanie zalecane zamiast pochodzących z odłowu.

Owadożerny — Świerszcze, karaczany (Blaptica dubia, Shelfordella), okazjonalnie mączniki i dżdżownice; barciak większy jako rzadki przysmak. Ofiary mniejsze niż odstęp między oczami gekona.

Żarłoczny apetyt i aktywny łowca. Karmić młode codziennie, dorosłe co 2 do 3 dni. Obtaczać ofiary w wapniu (z D3 lub bez, zależnie od UVB) niemal przy każdym posiłku oraz w preparacie multiwitaminowym raz w tygodniu. Pozostawić miseczkę z czystym wapniem do swobodnego dostępu, zwłaszcza dla samic rozpłodowych. Uważać na otyłość u przekarmianych osobników dorosłych.

Zniesienie 2–2 jaj/młodych. Gatunek niezwykle płodny: zniesienie 2 jaj (czasem 1) co 10 do 14 dni w sezonie, przez długie okresy. Inkubacja w temperaturze około 26-29 C przez około 50 do 70 dni; temperatura inkubacji wpływa na płeć młodych. To wysokie tempo składania jaj wyczerpuje rezerwy wapnia: intensywna suplementacja wapniem jest obowiązkowa, a okresy odpoczynku rozrodczego są konieczne dla ochrony samicy.

• Metaboliczna choroba kości (MBD) / hipokalcemia, bardzo częsta u samic rozpłodowych z powodu powtarzających się zniesień
• Zatrzymanie jaj (dystocja) z powodu braku odpowiedniego miejsca do składania lub wyczerpania wapnia
• Wyczerpanie rozrodcze i wychudzenie samic składających jaja bez przerwy
• Utrudnione linienie (dysecdysis), zwłaszcza na palcach i ogonie, przy braku wilgotnej kryjówki
• Niedrożność jelit (impakcja) na nieodpowiednim podłożu lub przez zbyt duże ofiary