Pyxis arachnoides

Stół dla żółwi lub zamknięte terrarium pozwalające utrzymać stabilny gradient termiczny i wilgotnościowy (tortoise table / zamknięte vivarium)

GATUNEK CHRONIONY: wpisany do Załącznika I CITES i Załącznika A rozporządzenia UE; sklasyfikowany jako krytycznie zagrożony wyginięciem (IUCN CR). Jego przetrzymywanie i handel są bardzo ściśle regulowane, a nawet zakazane; każdy okaz pochodzenia dzikiego jest nielegalny. Nigdy nie nabywać bez pełnej legalnej dokumentacji CITES/CDC. Wymiary podane dla jednego dorosłego osobnika; im większe, tym lepiej. Zapewnić głębokie podłoże do zakopywania się, wilgotną kryjówkę i suchą strefę.

Bardzo wrażliwy na zmiany wilgotności. Utrzymywać umiarkowaną wilgotność z wilgotną kryjówką (mikroklimat), wyższą w porze deszczowej (65-75%) i niższą w porze suchej (~50%). Unikać wszelkich gwałtownych wahań; dobra wentylacja pozostaje niezbędna, aby zapobiegać infekcjom dróg oddechowych.

Luźne i głębokie podłoże (co najmniej 10-15 cm) umożliwiające zakopywanie się i estywację. Warstwa opadłych liści odwzorowuje ściółkę lasu ciernistego i pomaga regulować wilgotność powierzchni.

Niezbędne. Zapewnić wysokiej jakości świetlówkę UVB (typu T5 10-12%) pokrywającą strefę wygrzewania, dla indeksu UV (UVI) około 3-4 na poziomie żółwia. Wymieniać źródło zgodnie z zaleceniami producenta; bez odpowiedniego UVB wysokie ryzyko osteodystrofii.

Zapewnić na stałe płytką miskę z wodą (żółw musi móc do niej wejść bez ryzyka utonięcia). Regularne letnie kąpiele (zwłaszcza w celu pobudzenia aktywności i nawodnienia po wznowieniu aktywności po estywacji oraz w porze deszczowej).

Południowo-zachodni Madagaskar, wzdłuż pasa przybrzeżnego: suche lasy i lasy ciernie (spiny forest) na piaszczystych glebach. Wąski i pofragmentowany zasięg występowania.

Roślinożerny — Nie dotyczy (roślinożerny); w naturze okazjonalnie zjada bezkręgowce obecne w odchodach zebu.

Roślinna dieta bogata w błonnik: liście, kwiaty, rośliny gruboszowate/sukulenty (np. opuncja bez kolców), dzikie zioła i różne chwasty. Unikać owoców (co najwyżej okazjonalnie) i nadmiaru białka. Uzupełniać wapń (kość mątwy); podawanie białka zwierzęcego nie jest konieczne w niewoli — nie podawać odchodów.

Zniesienie 1–2 jaj/młodych. Płodność skrajnie niska: najczęściej tylko jedno jajo na zniesienie (bardzo rzadko 2). Inkubacja długa i często naznaczona diapauzą zarodkową, która może trwać od kilku miesięcy do ponad roku, w temperaturze około 28-30°C. Rozmnażanie trudne i rzadko udane w niewoli; przyczynia się do wrażliwości gatunku na nadmierną eksploatację.

• Infekcje dróg oddechowych (związane ze złym zarządzaniem temperaturą/wilgotnością i ze stresem)
• Osteodystrofia / metaboliczna choroba kości (niedobór UVB lub wapnia)
• Odwodnienie, dna moczanowa i uszkodzenie nerek
• Ciężka inwazja pasożytów wewnętrznych (nicienie), bardzo częsta u osobników pochodzenia dzikiego
• Wyniszczenie, anoreksja i zaburzenia związane z estywacją (nieudane wznowienie, stres aklimatyzacyjny)